|
خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آنهاست نه وصل ممکن نیست همیشه فاصله ای است دچار باید بود وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد و عشق صدای فاصله هاست صدای فاصله هایی که غرق ابهامند نه صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر همیشه عاشق تنهاست + نوشته شده در 9:24 PM توسط f |
|
| ||||||